จงมีชีวิตอยู่ ในห้องที่มีแต่วันนี้

ปี ค.ศ. 1871 มีชายหนุ่มคนหนึ่งหยิบหนังสือเล่มหนึ้งขึ้นอ่าน ซึ่งข้อความเพียง 21 คำ ในหนังสือเล่มนี้ได้เปลี่ยนอนาคตของเขาอย่างใหญ่หลวง

ชายหนุ่มผู้นี้เป็นนักเรียนแพทย์อยู่ในโรงพยาบาลมอนทรีออล เยอเนอรัล ประเทศแคนาดา
หนังสือ 21 คำที่นักเรียนแพทย์หนุ่มผู้นี้อ่าน ช่วยให้เขากลายเป็นนายแพทย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในยุคของเขา

ผู้ชายคนนี้ชื่อ เซอร์ วิลเลี่ยม ออสเลอร์ หนังสือ 21 คำที่เขาอ่าน ปี ค.ศ. 1871 ซึ่งช่วยให้เขาเป็นคนไม่รู้จักทุกข์ เป็นบทประพันธ์ของ ธอมมัส คาร์ไลล์ (นักปราชญ์เอกของอังกฤษ) ซึ่งมีดังต่อไปนี้

“ภารกิจของเรา คือ ไม่ มอง สิ่ง ที่ เห็น สลัวๆ ใน ระยะ ไกล แต่ ปฏิบัติ ใน สิ่ง เห็น กระจ่าง ที่ อยู่ ใกล้ๆ”

ต่อมอีก 40 ปี ชายคนนี้ เซอร์ วิลเลี่ยม ออสเลอร์ กล่าวปาฐกถาแก่นิสิตที่มหาวิทยาลัยเยล เขาบอกนิสิตว่า ตามที่มีผู้กล่าวว่าเขาผู้เป็นศาสตราจารย์ของ 4 มหาวิทยาลัย และเคยเขียนหนังสือแพร่หลายเล่ม เป็นมนุษย์ “มีสมองพิเศษ”

ไม่เป็นความจริง เขากล่าวว่า เพื่อนสนิทของเขาต่างรู้ดีว่าสมองของเขา “มีลักษณะธรรมดาสามัญอย่างที่สุด”

ถ้าเช่นนั้น อะไรเล่าเป็นเคล็ดลับแห่งความสำเร็จของเขา เขาบอกว่า เกี่ยวกับการดำรงชีวิตอยู่ “ภายในห้องที่มีแต่วันนี้” นั่นเอง

“ท่านทุกคน” นายแพทย์ ออสเลอร์ กล่าวแก่นิสิตมหาวิทลัยเยล เช่นนี้ “เป็นมนุษย์ซึ่งมีส่วนประกอบอย่างพิศดารยิ่งไปกว่าเรือเดินสมุทรใหญ่ ๆ เสียอีก และท่านจะต้องเดินทางฝ่าคลื่นลมในระยะเวลานานกว่ากัน สิ่งที่ข้าพเจ้าจะขอเตือนท่านก็คือ ท่านจงศึกษาวิธีที่จะมีชีวิตอยู่ภายในห้องที่มีแต่วันนี้ ซึ่งจะเป็นทางให้ท่านฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆ แห่งชีวิตไปอย่างปลอดภัย”

อนาคตคือ วันนี้... ไม่มีพรุ่งนี้ จงช่วยตัวท่านเองเสียแต่วันนี้ ผู้ที่มีความห่วงใยสำหรับอนาคตจะทำให้สมรรถภาพหย่อน จิตใจว้าวุ่น กระวนกระวายจากทุกข์.... ท่านปิดมันเสียให้หมดทั้งอนาคตและอดีต และเตรียมที่จะเพาะนิสัยแห่งการมีชีวิตอยู่ในห้องที่มีแต่วันนี้